Ik herkende de Finch aan de Amsterdamse Noordermarkt vrijdagavond amper. Ik werkte me door een haag smirters* heen en stapte het café binnen, alwaar het even duurde voordat ik me realiseerde dat er geen verbouwing had plaatsgevonden maar dat het verlaagde plafond uit mijn herinnering gewoon altijd enorme rookwalmen waren geweest.

*Veel rokende cafégangers zoeken hun toevlucht buiten de deur om een sigaret te roken. En daar kan gemakkelijk iets moois ontstaan tussen gelijkgestemden. In 2007, toen de Ierse horeca rookvrij werd, kreeg het verschijnsel dat rokers voor het café met elkaar gaan staan flirten al een naam: 'smirting'. Het woord is samengesteld uit 'smoking' en 'flirting'. Het voor de hand liggende Nederlandse werkwoord is dan 'smirten'.

Het had van mij wel tien jaar eerder mogen gebeuren, een rookverbod in de horeca. Dag, stinkende kleding. Vaarwel, muffe haren. Toedeloe, branderige ogen. Houdoe, brandgaten in mijn mooie Wolford panty's. Heerlijk. Mijn gezondheid heeft eindelijk de wet achter zich, na het jarenlange verzet tegen de junks die roken als een recht beschouwden. Nou hield dat recht toch al op waar mijn gezicht begint, maar dat terzijde.

Rokend Nederland is in paniek. De horeca staat aan de afgrond - kleine cafés zullen in groten getale failliet gaan. Nee, niet door de economische recessie, een fantasieloos horecaconcept of slecht ondernemerschap, maar door het rookverbod! De Heineken thuistap is nooit als concurrent gezien, maar het rookverbod wordt op voorhand al beschouwd als oorzaak van achterblijvende bezoekersaantallen. Zal het echt zo'n vaart lopen? Is het niet net zo goed mogelijk dat juist de niet-rokende huisgenoten de gezelligheid van het café opzoeken, nu de lucht daar frisser is dan bij hun thuisroker?

Inderdaad, ik rook niet. Nooit gedaan ook. Ik  vind het vies, ongezond en het stinkt. Roken staat in mijn beleving haaks op romantiek en prijkt dan ook hoog op de Lange Lijst van Afknappers. Dankzij dat rookverbod groeit de kans dat die leuke man die binnen aan de bar staat, niet rookt. Fijn, want het aflikken van asbakken is niet mijn grootste hobby.

Ja, rokers zijn nu echt de sigaar. De opties zijn duidelijk: je kunt thuis gaan zitten paffen, of je besluit dat dit hét moment is om er gewoon mee te stoppen. Hang die caballero aan de wilgen, schop die Marlboro cowboy naar de eeuwige jachtvelden, of geef die pijp aan Maarten. Bleek je nicotinevingertjes, rochel de laatste teerwolken uit je uit je longen en kom gezellig een drankje met mij doen. Aan de bar, midden in de rookvrije zone, waar je niet in de verleiding komt. Waar we samen veilig zijn voor grauwe walmen en gloeiende aspunten.

Voor rokers met ontwenningsverschijnselen en niet-rokers met belangstelling voor taalkundige bijzonderheden schrijft Ewoud Sanders voor NRC Handelsblad een aantal artikelen over de culturele erfenis van het tabakstijdperk. Daar kun je nog wat van, eh, opsteken!

cartoon by Hajo

link | 0 reacties